FreshMail.pl

Czy zdrowy egoizm istnieje? [artykuł+video]

with Brak komentarzy
Czy egoizm jest zdrowy?

 

Z lingwistycznego punktu widzenia to sformułowanie zostało jakiś czas temu przyjęte do szerokiego funkcjonowania w relacjach a szczególnie w komunikacji między oczekiwaniami a potrzebami , różnych osób. Jednak mnie od dłuższego czasu nurtuje, dlaczego tak łatwo jest nam przyjąć zdrowy egoizm a z autoempatią mamy trudność?  Dlaczego w zasadzie własne zdrowie mamy gdzieś, do czasu aż nam zaszwankuje a szastamy słowem „zdrowy” w odniesieniu do egoizmu?
Postanowiłam nieco rozczłonkować pojęcia zdrowie vs egoizm.

 

Po pierwsze miej jasność:
Egoizm to wyłączna miłość do samego siebie i kierowanie się wyłącznie własnym interesem, bez oglądania się na potrzeby i oczekiwania innych osób; Od egoizmu blisko do egotyzmu czyli zaburzenia z kręgu nerwic.
Zdrowie to rodzaj synchronii pomiędzy ciałem, umysłem, emocjami i funkcjonowaniem w relacjach; Ostatnio coraz częściej przy pojęciu zdrowie używa się sformułowania dobrostan jako zdolność do prowadzenia produktywnego życia społeczno-ekonomicznego, również w wymiarze duchowym. Mówimy tutaj o dobrostanie czyli dobrym stanie życia, nacechowanym pomnażaniem zasobów energii życiowej, kondycji cielesnej i pozytywnej dynamiki relacji ja-świat;

 

Zadaj sobie następujące pytania:

 

  • Jaką wartość ma dla mnie egoizm?
  • Co wnosi w moje życie?
  • Jak pomaga mi działać, budować relacje, osiągać sukces?
  • Czy bycie egoistką wspiera moje samopoczucie?

 

 

grupasd

 

Egoizm nie sprzyja dobrostanowi

Dlaczego proszę Cię o zadanie sobie tych pytań?

 

Otóż człowiek dążący do dobrostanu wie, że aby osiągnąć pełnię swoich możliwości i satysfakcję w życiu, warto skoncentrować swoje wysiłki na zaletach i rozwiązaniach, które sprzyjają zdrowym relacjom ja-świat. Jednocześnie posiada wiedzę na temat ochrony przed szkodliwymi bodźcami, mogącymi w sposób negatywny wpłynąć na stan zdrowia i jego relacje ze światem.  Ma też świadomość własnych osobistych zasobów ale i deficytów, których nie pogłębia.
Janusz Czapińskiego przytacza tzw. " cebulową teorię szczęścia", z której wynika, że w życiu człowieka istnieją trzy poziomy szczęścia: wola życia, ogólny dobrostan psychiczny, zadowolenie z konkretnych dziedzin życia.

To, czy człowiek jest świadomy dobrostanu we własnym życiu zależy od umiejętności określenia sensu i celu życia, oceny własnych planów na przyszłość i nastawienia wobec nich, umiejętności adaptacji, do zmiennych okoliczności i oceny poziomu satysyfakcji z co najmniej jednej dziedziny życia;

Ma to niewątpliwie związek z wewnętrzną sytuacją emocjonalną osoby i jej kontaktem z przeżywanymi emocjami, umiejętnością dokonywania autoanalizy oraz decyzyjnością. Ponieważ na dobrostan psychiczny wpływają czynniki demograficzne, takie jak miejsce zamieszkania, cechy charakteru i umiejętności społeczne oraz styl życia, np.: sposób spędzania wolnego czasu;
Badania dotyczące jakości życia, doprowadziły do sformułowania koncepcji subiektywnego dobrostanu, jako równowagi pomiędzy dobrostanem emocjonalnym, osobowościowym i społecznym; Innymi słowy między wyzwaniami, z którymi mierzymy się na co dzień a zasobami, jakie mamy (wewnętrzne, np: *zasoby emocjonalne* - to wszystko to, co dotyczy wspierania Twoich możliwości poznawczych w zakresie własnej sytuacji emocjonalnej, tj.: mogą to być Twoje myśl, przekonania, nawyki emocjonalne, nawyki związane z przetwarzaniem informacji, które docierają do ciebie, oceny danej sytuacji, sposób postrzegania samej siebie; zewnętrzne, np: bliskie więzi, wsparcie społeczne, pomoc specjalistyczna, etc;)

 

Jasne reguły życia społecznego i więź społeczna są istotnym czynnikiem zachowania dobrostanu subiektywnego, który wchodzi w skład definicji zdrowia. A jego ochrona jest ważnym czynnikiem promującym zdrowie.

 

Racjonalizacja jest tłem nierozwiązanych problemów

Pytania, które możesz sobie zadać:

 

  • Jaką wartość ma w moim  życiu zdrowie, rozumiane jako dobrostan?
  • Co tak pojmowane zdrowie wnosi do mojego życia?
  • Jak pomaga mi nawiązywać, budować i wzmacniać relacje z innymi ludźmi?
  • Czy dążenie do dobrostanu wspiera moje samopoczucie?

 

Powiedzmy sobie to raz na zawsze.

 

Zdrowy egoizm to jeden z mechanizmów obronnych, zwanych racjonalizacją. Obok słodkich cytryn i kwaśnych winogron, o których wspominam w filmie, służy ochronie przed przyjęciem odpowiedzialności za to, co czuję, czego potrzebuję i jaki mam osobisty wpływ na to. Dorośli ludzie stosują racjonalizację jako jeden z mechanizmów nabytych w dzieciństwie i w życiu dorosłych osób, to zawsze jest przestrzeń do pracy z wnętrzem. Z byciem dorosłym w relacji ja-świat. Z byciem człowiekiem odpowiedzialnym za rzeczywistość, którą tworzę.

Zdrowy egoizm okiem terapeuty?

 

Kiedy nie mogę osiągnąć dobrostanu, to oznacza że moje potrzeby nie są zaspokojone i nie jestem w pełni usatysfakcjonowana z życia, jakie wiodę; Ale nie chcąc skonfrontować się z własnym doświadczaniem i emocjami, które odczuwam, postępuję nad wyraz emocjonalnie. Brak satysfakcji i silne emocje, którym zaprzeczam, uruchamiają reakcję nadmiernego wydzielania noradrenaliny i kortyzolu, co skutkuje alarmem dla mózgu, że jestem w stanie zagrożenia; Funduję sobie stres, którego paradoksalnie potrzebuję aby zadziałać w kierunku odczucia satysfakcji; Wtedy mam wybór. Decyzja należy do mnie. Kiedy postępuję zgodnie z mechanizmem zdrowego egoizmu, wtedy działam na swoją korzyść, nie licząc się z interesem innych osób, wartościując egoizm zdrowym aby złagodzić głos samokrytyka – A Fe!Paskudna egoistka!

Droga do dobrostanu wiedzie przez autoempatię

 

Kiedy podążam ścieżką autoempatii, działam w zgodzie ze sobą, biorąc pod uwagę także moją aktualną sytuację i role społeczne, jakie pełnię. Uczę się asertywnego wyrażania siebie, szacunku do własnych granic, podążania w zgodzie z wartościami, precyzyjnego komunikowania potrzeb w 4 krokach (opieram się na faktach, mówię o tym, co czuję, komunikuję potrzebę i wyrażam prośbę); Relacje ja i świat, w dużej mierze zależą od tego, jaki dialog wewnętrzny prowadzę ze sobą i jak dużą odpowiedzialność biorę za swoje słowa, myśli i emocje, zachowania, także w stosunku do samej siebie.
Autoempatia pomaga wyjść z ograniczeń, jakie nakładamy na siebie, wchodząc w perfekcjonizm, pracoholizm, toksyczne relacje, etc;

 

Pytania, które możesz sobie zadać:

 

  • Jaką wartość ma w moim  życiu autoempatia, rozumiana jako pełne czułości i szacunku bycie przy sobie samej?
  • Co tak pojmowana autoempatia wnosi do mojego życia?
  • Jak pomaga mi rozwiązywać problemy?
  • Jak wspiera relacje z innymi ludźmi?
  • Czy bycie autoempatyczną wspiera moje samopoczucie?
Jeśli temat autoempatii zainteresował Cię i chciałabyś wiedzieć więcej, zapraszam po więcej TUTAJ

 

Podobał Ci się ten artykuł?

Podziel się nim proszę z kobietą, która Twoim zdaniem powinna go przeczytać.
Ania Czupryniak-Fabiniak
Follow Ania Czupryniak-Fabiniak:

Cześć, mam na imię Ania. Jestem pedagogiem zdrowia i pomagam kobietom zrobić przestrzeń dla emocji w życiu. Pokażę Ci jak zadbać o higienę psychoemocjonalną, jak zaakceptować zróżnicowane stany emocjonalne i odkryć własne zasoby osobiste, do dokonywania zmian w nawykach. Nauczę cię radzić sobie z emocjami na co dzień i będę wspierała Twoje starania na ścieżkach autoempatii.

Pozostańmy w kontakcie

 
ania_czupryniak_fabiniak_2-7

Chcesz otrzymywać aktualne informacje?

Zapoznaj się z POLITYKĄ PRYWATNOŚCI tej strony.

FreshMail.pl